یاهو-بلاگفا-یاهو-وبلاگ
if ( intCount==-1) strResult="آرشیو نظرات"; if ( intCount==0) strResult="نظر بدهید"; if ( intCount==1) strResult="یک نظر"; if ( intCount>1) strResult=intCount + " نظر" ; strUrl="http://commenting.blogfa.com/?blogid=" +strBlogId + "&postid=" + lngPostid + "&timezone=" + intTimeZone ; strResult ="" + strResult + " " ; document.write ( strResult ) ; } function OpenLD() { window.open('LinkDump.aspx','blogfa_ld','status=yes,scrollbars=yes,toolbar=no,menubar=no,location=no ,width=500px,height=500px'); return true; }
X
تبلیغات
رایتل















خوشبختی

زندگی را با همه ی زیبایی اش در آغوش می کشم...

۱-بابت مهرتان،به خاطر همدردی و یکدلی و محبتتان، بی نهایت بی نهایت بی نهایت سپاسگزاریم. 

 درست یکهفته است که  جوان ۲۵ ساله ای را از دست دادیم.به خاطر هیچ! به خاطر سادگی! به خاطر عشق های کورکورانه...

 

«لاله ی تنهای» عزیز که در این جریان،داغدار برادر ۲۵ ساله ای بود که خود بزرگش کرده  و حالا فرسنگ ها از واقعه دور بود،بارها و بارها،حتی در اوج بحران ، همان روزهای اول ِ درد و رنج و مصیبت، از همدردی ها و مهربانیهایتان گفت و تشکر کرد... گفت که خواندن پیام های صمیمانه تان ،چقدر مایه ی آرامشش شده و خاطر ِ دردمند و رنجیده اش را تسلی داده است. 

 

غافل از اینکه من دیر سالی است که در فضای مجازی، مشمول اینهمه مهر و حمایت و دلگرمی هستم....

  

  

 

عشق بازی به همین آسانی است... 

 شاعری با کلماتی شیرین 

دست ِ آرام و نوازش بخش،بر روی سری 

پرسشی از اشکی 

و چراغ شب یلدای کسی با شمعی! 

و دل آرام ِ تسلی و مسیحای کسی یا جمعی

 

  

۲-بدون شک من  از خوش شانس ترین ها در دنیای مجازی بودم...نزدیک به ۸ سال نه بدی دیدم و نه نامردی... 

 

فقط و فقط مهر بوده و عشق و دوستی و نیکی...گاهی حتی تکیه کردم به صبوری و حمایت تان... 

 

یکی از بزرگ ترین دلخوشی های من در زندگی همین خانه و دنیای مجازی ام است...  

 

 

 

آری از زبان ِ کویر می گویم... 

یک شقایق برای من باغیست...

 

 

 

 

۳-اطرافم سرشار از انرژی های منفی ست...از مرگ و مریضی گرفته تا وجود انسان های سرتاسر منفی و تنگ نظر و مشکوک و چِه و چه و چه...نمیدانید با چه قدرت پیش بینی نشده ای همچنان سرپا و استوار و محکم و مقاوم ایستاده ام. روز به روز به قدرت بی نهایت انسان بیشتر و بیشتر ایمان می آورم.  

 

 

ذهن ما باغچه است 

گل در آن باید کاشت 

ور نکاری ،   گل ِ من، 

علف ِ هرز در آن می روید 

زحمت ِ کاشتن ِ یک گل سرخ 

کمتر از زحمت برداشتن ِ هرزگی ِ آن علف است 

گل بکاریم بیا 

تا مجال علف هرز فراهم نشود...

 

 

۴-سلامتی موهبت بی نظیری است...بزرگ ترین بهانه برای خوشبختی...اما افسوس که بیشتر ِما همیشه و همیشه ناراضی و شاکی، نالان و شتابان،به دنبال طرح ها و نقشه و اعداد و ارقام ِ خیالی و فرضی ای هستیم،تا  بلکه بعد از به دست آوردنشان،خوشبختی برایمان معنا پیدا کند یا{خوشبختی} همچون معجزه ای بر ما نازل شود... 

 

 افسوس که غافل از آنیم که خوشبختی ، تعریف ِهمین لحظات ساده و روان و زلالی است که با طیب خاطر و آرامش خیال و بدون پنجه در افکندن با مرگ میگذرانیم...غافل از اینکه  هزاران انسان آرزومند و دردمند، با کابوس فرا رسیدن مرگ و پیروزی بیماری،حسرت لحظه به لحظه های سلامتیشان حتی در دشوارترین مراحل زندگی را بر دل می کشند...  

 

 

زندگانی هنر بافتن پارچه ی زیبایی است 

زندگی دوختن ِ شادی هاست 

و به تن کردن ِ پیراهن ِ گلدار ِ امید 

و برون آمدن از خانه 

از کوچه ی بن بست زمستانی در صبح ِ بهار 

روح سبزی را باید در خویش دمید... 

 

 

 

۵-نیاز به روزانه نویسی دارم...در طول روز گاهی ده ها پست در ذهنم می نویسم...سعی می کنم از این به بعد بیشتر و پررنگ تر،در خانه ی مجازی ام صحبت و تبادل افکار کنم.... 

 

 

 

۶-برای تک تکتان سلامتی...شادی...مهر...خوشبختی...عشق....موفقیت و کامیابی آرزومندم.... 

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه 28 مهر‌ماه سال 1389ساعت 02:24 ق.ظ توسط نهال نظرات (8)